Uorsin ha gnü be üna s-chellina dad üna chavra, i lura, lura nu d’eira’l cuntaint cun quella.
Dann ist zum Fenster reingegangen.
Dann ist er zu seiner Mutter gegangen, die den ganzen Tag und die ganze Nacht auf ihn gewartet hat.
Lura e’l i aint da faneistra.
I tots tscherchevan a Uorsin la saira.
I lura è’l i sün alp i ha büttà davent sia s-chellina.
Al di davo es Uorsin tuornà
Dann ist er auf die Alp gegangenund hat sein Glöcklein weggeworfen.
Schellen-Ursli hatte nur ein kleines Ziegenglöckchen, doch damit war er gar nicht zufrieden.
lur’e’l i pro sia mamma chi spetteiva tottadi i totta not sün Uorsin
Am nächten Tag ist Uorsin nach Hause zurückgekehrt
I clomevan: „Uorsin, ingio esch?“
Am Abend suchten alle nach dem Schellen-Ursli.
Sie riefen: „Uorsin, wo bist du?“